Steeds verscheurd tussen verschillende keuzes. Misschien neem ik wel een puppy, maar mijn hart zegt eerder om te adopteren. Maar als ik een dier adopteer, wat dan met reizen? En ik wil best vermageren, maar ik moet nu toch ook al van mezelf houden? Welk drankje zal ik bestellen of welk kledingstuk zou ik kopen? Maar terug naar dat reizen; deze hobby blijft nu eenmaal veel kosten, wat anderen ook zeggen. Dus natuurlijk moet er een bron van inkomsten zijn. Wacht eens, dan moet ik werken. Maar is dat niet hetgeen wat mijn hulpverleners me afraden? Werken gaat dus niet omwille van mijn depressie. Wil dat dan ook zeggen dat ik niet kan solo reizen met een depressie?

Reizen en depressie; voor de één een taboe, voor de ander een manier om te overleven. Ik behoor tot een handvol groepje dat reizen als een medicijn beschouwt. Honderden mensen vertellen me echter dat reizen een ontsnapping is geworden. Een fenomeen dat escapisme noemt. Maar juist die mensen vergeten dat je juist veel dingen bijleert, nieuwe ervaringen opdoet en als het ware uit je comfort zone wordt getrokken. Hoe dan ook, al reizend overleven, bestaat dat eigenlijk wel? Ja, zeker en vast. Al jaren reis ik als een manier om mezelf terug “op te laden” met positiviteit, kracht en moed. Volgens mij is dit een ideale manier om jezelf wat beter te leren kennen en je daardoor een betere versie kan worden van jezelf.

Reizen is een goed medicijn, enkel en alleen als je weet hoe het moet. Als je niet weet hoe je moet reizen met een depressie kan de reis dan aardig mislopen, dat geef ik eerlijk toe. In 2017 heb ik voor het allereerst alleen gereisd. Super spannend, natuurlijk. En dan komt die depressie en angststoornis er nog eens bij kijken. Verdubbel die “super spannend” dan maar met een “wat-in-hemelsnaam-doe-ik”. Ik las ervoor een artikel met daarin dat je met solo reizen jezelf beter leerde kennen en dat je gelukkiger zou worden. Wat was dat een leugen. Ik huilde me iedere avond te pletter en kwam nauwelijks buiten. Tot zover mezelf beter leren kennen én gelukkiger zijn. Ik verzekerde me dat ik het alleen reizen nooit meer ging proberen. Maar een paar maanden later zat ik op het eiland São Miguel in de Azoren en jawel, ik was alleen.

Solo reizen met een depressie?

Alvorens ik landde op het Portugeze eiland, liep er al wat mis. Eerst moestten we een noodlanding maken op een ander eiland dichtbij São Miguel. Door de ervaren piloot en het geduld van de passagiers waren we dan uiteindelijk zoveel uren na de oorspronkelijke landingstijd aangekomen op de bestemming. Ik wilde zo graag huilen, maar moest mezelf dwingen om naar het hotel te gaan. Uiteindelijk kwam ik dan aan in het hotel, middenin de stad van Ponta Delgada. De receptionist was ontzettend aardig, dat geef ik graag toe. Toen ik de deur achter me dicht deed, begonnen de tranen op te komen. Eindelijk. Maar ik was helemaal alleen met vieze gedachten in mijn hoofd. Nu zou je misschien wel denken, “Wat doet zij haar eigen aan?”, maar door met mezelf rekening te houden, door te zetten én te proberen genieten, ging ik pas na 11 dagen terug richting België.

Het is niet gemakkelijk om alleen te reizen met een depressie. Maar het leven in het algemeen is niet gemakkelijk voor personen met een depressie. Dus waarom zou je dingen laten? Mijn passie is reizen en ik mag van geluk spreken dat ik nog een passie heb, want velen hebben enkel één grote leegte in hun. Ongeveer 2 jaar geleden heb ik dan besloten om meer te gaan reizen en inmiddels heb ik al verschillende landen kunnen afstrepen zoals China, de Verenigde Staten, Thailand én meerdere landen in Europa. Ik geef wel eerlijk toe dat ik bij de verre landen niet alleen reisde. Dit omwille van het feit dat er toch een groot verschil is tussen solo reizen met een depressie en met meerdere personen.

Het is niet gemakkelijk om alleen te reizen met een depressie. Maar het leven in het algemeen is niet gemakkelijk voor personen met een depressie. Dus waarom zou je dingen laten? Klik om te Tweeten

Prioriteiten stellen is een must

Ik raad het wel iedereen af om zomaar, plots, halsoverkop te gaan solo reizen als je iets van een depressie in je hebt zitten. Raar, ik promoot het solo reizen met een depressie juist, maar toch niet als je direct op pad wilt gaan. Zo was het met Wenen in Oostenrijk. Diezelfde week kreeg ik een mailtje: “je mag overmorgen bij ons komen overnachten”. Dat was wel even schrikken, aangezien het maar om één persoon ging; mezelf. Mijn adrenaline steeg met de snelheid van een opstijgend vliegtuig en ik boekte meteen een retour-vliegticket naar Oostenrijk. Twee dagen later zat ik dan in Wenen, met een hoofd vol zorgen en een brandend verlangen om terug naar huis te vliegen.

Als je alleen wilt reizen met een depressie dan raad ik je juist aan om alles goed te plannen. Toch voor de eerste keer. Plan alles tot in het detail uit; accommodatie, vliegtickets, excursies, waar je gaat eten, het vervoer, etc. Wanneer je een plan hebt, kan er minder mislopen en loop je minder kans dat je gaat beginnen te piekeren over wat je nog kan gaan doen. Indien je meer “ervaren” bent, kan je wat zaken openlaten om zo meer vrijheid te creeëren. Maar zeker niet doen in het begin!

Meer reis-inspiratie? Lees mijn laatste artikels!

Hoe maak je een reisblog zonder altijd te reizen? + Blogpost-ideeën!
Los Angeles Reisgids, de must-do’s van deze stad
Eerste Keer Vliegen: Wat Weet Je Het Best?

Mijn prioriteit in het solo reizen is zeker en vast mezelf veiligheid bieden. Dat doe ik met een planning te maken, mezelf wat rustpauzes te bieden, maar zoveel mogelijk groepsexcursies te doen zodat ik zo min mogelijk écht alleen ben. In de Azoren had ik zo iedere dag een excursie gepland. Men zou denken dat dit vermoeiend is, maar eigenlijk is het alleen zijn op je kamer nog vermoeiender.

Alleen reizen is jezelf beter leren kennen

Tijdens mijn reis naar de Azoren heb ik mezelf inderdaad beter leren kennen. Ik heb me leren kennen als een persoon die door kan zetten, die best wel zelfzeker, assertief en sociaal is en een persoon die meer aankan dan ze denkt. Ik zeg echter niet dat je door solo reizen met een depressie een nieuwe persoon wordt, je wordt eerder een betere versie van jezelf. Maar enkel en alleen als je je ervoor openstelt. Indien je gediagnosticeerd bent met een depressie of eender welke psychische kwetsbaarheid, moet je gewoonweg voorzichtiger zijn op reis. Probeer jezelf niet onnodig te stresseren of bang te maken, maar ga ervoor als dit je droom is. Mocht je nog vragen hebben, contacteer me dan via sociale media @mostlyabroad, of via mail info@mostlyabroad.com. Om zaken wat makkelijker te maken, geef ik hieronder de vragen weer die het meest gesteld worden.

Alleen reizen met een depressie, de F.A.Q.

Wat moet ik doen als er iets verkeerd loopt?

Heb altijd een back-up plan, een plan B en/of een crisisplan bijvoorbeeld. Het plan B zorgt ervoor dat je steeds kan terugkeren wanneer het nodig is. Koop een extra annulatie-verzekering, heb extra geld mee om desnoods een vliegticket om te boeken en wees voor je op reis gaat kritisch over je plan A (gaat dit lukken, heb ik voldoende kracht over, ben ik er klaar voor, …). In een crisis-plan staan de nodige zaken in als je in een crisis belandt; schrijf nood-contacten in je GSM op zoals het nummer van je vertrouwingspersonen, de afleidingen (wat je kan doen om je spanningsniveau te doen laten dalen of om je gedachten te doen veranderen), wees er 100% zeker van wat je crisissignalen zijn (wiegen, lipbijten, zweethanden, huilen, …) en grijp in vóór het een echte crisis wordt.

Wat als ik net voor de reis gas terug neem en niet meer durf?

Weet dat je niet faalt als je plotseling voor de reis beslist om er toch niet mee door te gaan. Dit wil zeggen dat je er toch niet volledig klaar voor was. Maar als je voelt dat er toch nog een kleine wens in je zit om te gaan reizen, doe het. Waag de kans, neem het risico. De eerste drie dagen zijn het moeilijkste (in mijn geval) als je voor een langere periode op reis gaat. Onthoudt ook dat je de moed en kracht had om te dromen over reizen, gebruik die moed en kracht terug om door te zetten.

Wat met mijn medicatie? Moet ik die nog nemen op reis?

Ja! Absoluut. Neem de voorgeschreven medicatie in en houd je daarbij. Vraag wel eerst aan je huisarts of psychiater een toestemming om de medicatie mee op reis te nemen, zodat je niet in de problemen komt bij de douane op de luchthaven.

Wat als ik alleen wil reizen, maar toch nog hulp nodig heb?

Tijdens de Azoren had ik even geen hulpverlening aan mijn zijde. Gewoonweg omdat ik dacht dat ik het wel alleen kon. Dus ik moest het wel alleen doen. Echter, als je wél hulpverlening hebt, gebruik die dan! Vraag aan je psychiater, psycholoog, therapeut of huisarts of je ze mag contacteren tijdens de reis. Een neen heb je, een ja kan je krijgen!

Wat doe ik met heimwee?

Heimwee komt in de meeste gevallen voor, dus schaam je je er alsjeblieft niet voor. Het kan echter wel voor “problemen” zorgen in de zin van dat je alles wilt afblazen, terug naar huis wilt, je nog depressiever gaat worden, etc. Mijn beste tip is om oftewel iedere dag te videochatten met het thuisfront of om te vragen dat je familie thuis brieven schrijft alvorens je vertrekt. Als je eerder heimwee hebt naar je comfort-zone, ligt het wat anders. Mijn beste tip in zo’n geval is spulletjes meebrengen van thuis. Schrijf de voor- en nadelen op van dit alvorens je vertrekt op reis.

Ik wil je vooral veel moed en kracht toewensen indien je beslist om alleen te reizen met een depressie. Probeer daarnaast nog te genieten van al het moois dat je gaat tegenkomen. Je gaat zeker en vast een heel avontuur tegemoet!

Heb jij al eens solo gereisd?

Volg jij me al op sociale media?

Pin voor later!

Pin this image

Pin this image