In november vorig jaar ben ik naar China gegaan. Dit was zonder enige twijfel een van de beste reizen dat ik heb gemaakt. Zo heb ik de Chinese Muur met mijn eigen ogen kunnen bezichtigen nabij Peking, de Verboden Stad in het centrum van de hoofdstad en het Terracotta-leger in Xi’An. Daarnaast heb ik nog veel andere dingen kunnen zien in Shanghai, de moderne stad van dit ontzettend groot land. Deze reis was dan ook een echte Bucket List-trip. Ondanks dat ik veel tips en tricks van andere reis bloggers heb opgevolgd, kan ik niet ontkennen dat er ook andere zaken waren die ik had willen weten voordat ik naar daar reisde. Om het jou makkelijker te maken, heb ik deze aandachtspunten opgesomd.

Wat ik wou weten voordat ik naar China reisde

De Temple Of Heaven in Peking, China

Chinese visum bemachtigen

Een visum voor China bemachtigen gaat gepaard met moeite doen. Niets tegen de website, want die legt uit hoe je de visum kan krijgen. Het ding is echter “hoe” je hem kan krijgen. Zo moeten bijvoorbeeld de formulieren met een zwarte pen geschreven worden (of zwart/wit gescand worden) en de hele reis moet uitgestippeld zijn (van hotels tot vliegtickets en van plaatsen waar je gaat eten of wat je als excursies wilt doen). Ook moet op alle papieren de naam van de reiziger staan, zelfs op de bevestigingsmails (dus niet alleen maar het e-mailadres). Houdt er ook rekening mee dat het hele proces wat centjes kost (Europese Unie-inwoners is dat €126,55).

De Chinese taal is geen Engels

De taal-barrière is een feit in China. Er wonen ongeveer 1,3 miljard mensen in China, daarvan spreken er maar 10 miljoen mensen Engels¹. Om het even duidelijker te maken; als je op het Tiananmenplein staat met laat ons zeggen 100 personen, dan ben je niet alleen een grote gelukzak omdat je dan prachtige foto’s kan nemen maar ook iemand met veel pech als je iets wilt vragen aan een local. Van die 100 locals, spreekt er namelijk maar 1 persoon Engels.

Toen ik naar China reisde, ging ik voornamelijk naar de populairdere bestemmingen (Peking, Xi’An en Shanghai) waar er grotere kans was op Engelssprekende mensen. Maar hoe je het ook draait of keert; China is een groot land met zijn eigen taal, dus een paar woordjes zoals Nǐ hǎo (hallo) of Tīng tǐng hǎo (alles is tip top) kunnen zeggen is geen overbodige luxe.

Facebook, wat is dat?

Wanneer je naar China reist is het ook geen overbodige luxe om een VPN aan te kopen moest je op populaire websites willen surfen. Facebook, Google, Instagram en nog vele anderen zijn namelijk geblokkeerd op het Chinese grondgebied. Met een VPN kan je gemakkelijk op het internet surfen zonder dat het een gevloek wordt.

De hinderpaal dat smog heet

Voordat ik vertrok las ik dat de grote steden zoals Peking en Shanghai niet zo’n goede luchtkwaliteit hebben. Ook al merk je het verschil met Europa meteen op eens in China, het is niet zo vreselijk als iedereen zegt. Ik trok China door in november, daarom kan het zijn dat de smog wat minder was dan normaal. Maar ik vond de luchtkwaliteit niet echt iets om mij zorgen over te maken. Wel wil ik hierbij zeggen dat ik nog andere mensen ken die het echt verschrikkelijk vonden. Dus het is hier een beetje afwegen of dit een hinderpaal voor je zal zijn of juist iets is dat je niet tegenhoudt.

Wat ik wou weten voordat ik naar China reisde

In november was er nauwelijks een toerist op de Chinese Muur te zien

Westerse mensen zijn er (on)bekend

Eerder in dit artikel heb ik vermeld dat er ongeveer 1,3 miljard mensen in China wonen. Het is niet abnormaal als de Chinese inwoners ook in hun eigen land reizen, aangezien het een groot land is. Maar ik wist helemaal niet dat deze inwoners van China me als een rare snuiter zouden aanstaren. Toeristen heb je overal, zeker in wereldlanden, maar dat wil niet zeggen dat je dan “normaal” bent. In China kwam ik vaak locals tegen die met mij op de foto wilden, omdat ik een buitenlandse en meer bepaald iemand van het westen was. Dus schrik niet op als iemand plotseling met een fototoestel voor je neus staat.

Cash versus kredietkaarten

In China geven ze de voorkeur aan cash, simpelweg omdat ze hun eigen munt hebben en omdat de meest bekende kaarten zoals Mastercard en Visa niet geaccepteerd worden. Vorig jaar in november was er al meer beweging in de financiële wereld, zodat je in hotels ook met de bekendste kredietkaarten kon betalen. Maar ik zou oftewel veel cash meebrengen (in China is het normaal om met veel cash rond te lopen) of de dichtstbijzijnde ATM-automaat weten te vinden. Ik weet niet of het nu al veranderd is, maar zelfs bij de bekendste toeristische attracties kon ik niet met kredietkaart betalen.

Toiletpapier is belangrijk

De toiletten, daar kan je helaas niet onderuit. In China hebben ze de befaamde Squat-toilets. Alsof dat niet erg genoeg is voor de mensen die toiletten in het westen gewoon zijn heb je negen kansen op de tien ook nog eens een toilethokje zonder toiletpapier. Nu hoef je niet altijd een hele WC-rol mee te brengen waar je ook gaat. Zo is er bijvoorbeeld in de iets wat propere toiletten een toestel waar je papier uit kan halen. Normaal gezien is dit om de handen af te wassen bij de lavabo’s, maar een mens moet doen wat een mens moet doen.

Openbaar spuwen en co.

Het was een prachtige dag, ik wandelde met mijn gids wat door de wat chiquere, duurdere en traditionele buurt van Peking en zag plotseling een wandelaar spugen op de grond. Net voor de gids zijn voeten. Mijn gids leek het niet erg te vinden en keek er niet eens naar om, terwijl ik vol verbazing naar de wandelaar bleef keken die zich op een snel tempo een baan maakte door de mensenmassa in Hutong. Staren was onbeleefd van me, maar dat dacht ik op dat moment ook van de inwoner. Wat blijkt nu dat het een van de doodnormaalste zaken ter China is. Net als op een brute en harde wijze je eigen kind openbaar terecht stellen.

China was een reis om niet te vergeten. De mooie monumenten, de Chinese Muur en de steden alsook de kleine buurten waren ongelofelijk leuk om te bezoeken. Hieronder vind je mijn blog posts over China. Ben jij er al eens geweest?

Wat ik wou weten voordat ik naar China reisde