• Menu
  • Menu

Hoe Reizen Met Een Depressie

Het is vandaag twee dagen geleden dat ik mijn hele leven letterlijk online gooide. Eigenlijk voel ik me opgelucht, niets meer verbergen en niet meer liegen over hoe het met me gaat. Ik vind trouwens dat meer mensen dit mogen doen, want om het taboe te doorbreken, moeten we er wel eerst over praten. Naast de vriendelijke berichten, kreeg ik ook andere soort mails binnen: namelijk hoe ik dan reis met een depressie. Een belangrijke vraag als je het mij vraagt. Het is aartsmoeilijk, maar niet onmogelijk. 

Genezing is geen wonderpil, het is een lange rit

Je ziet ze overal opduiken als paddenstoelen uit de grond: artikels over het genezende effect van reizen. Mijn eerste boodschap om te reizen met een depressie is dan ook accepteren dat reizen je nooit kan genezen. Pijnlijk om te horen. Althans, zo was het voor mij. Ik was jong (nog steeds trouwens), naïef en zag reizen als een ontsnapping van de werkelijkheid. Vol verwachtingen klom ik dus dat vliegtuig naar Spanje op en wachtte tot het eindelijk ging gebeuren. Het ging gebeuren, hoor. Spanje en het reizen in het algemeen ging me genezen en ik wou er klaar voor zijn. Maar nu ik erop terug kijk; hoe kan je van iets weglopen als het “probleem” zich binnenin je situeert? Dát is pas onmogelijk.

Nu weet ik wel beter. Reizen op zich kan je niet genezen. Het kan je wel helpen om even tot rust te komen, alles uit een ander perspectief te zien, blijer maken en nog zoveel meer. Maar helaas, het kan geen depressie genezen. Daar heb je wat meer voor nodig.

Plannen is de boodschap

Nu begint het zwaardere werk: plannen. Begin hier zo vroeg mogelijk mee, zodat je niet onnodige stress creëert omdat je niet weet wat je gaat doen. Als ik mensen zomaar op reis zie vertrekken, zonder te plannen, krijg ik al de kriebels. Ieder zijn reisstijl natuurlijk, maar voor mij geeft het te veel stress. Misschien zie jij het wel zitten om op reis te vertrekken zonder te plannen; maar houdt er dan rekening mee dat je jezelf niet te veel druk oplegt.

Dus plannen. Plan de eerste keer letterlijk alles wat je je maar in kunt beelden. Van hotels en vliegtickets, tot excursies en waar je gaat eten. Dramatisch? Think twice! Dit geeft bijzonder veel zekerheid. En geleidelijk aan kan je wat losse stukken in je planning laten, die je naar eigen wensen op je bestemming kan invullen.

Crisisplan voor depressie opstellen

In de psychiatrie moesten we een crisisplan opstellen en ik herinner me nog dat ik het telkens “vergat” te maken. Geen nood, ik heb wel degelijk een crisisplan gemaakt -op het einde. Echter er zullen maar een handvol mensen de betekenis kennen van zo’n plan. Een crisisplan is een document dat je overal mee naartoe neemt; op reis, naar de winkel en zelfs op het toilet. Je weet maar nooit. Het document dient om je contactpersonen in nood in op te slagen, hoe je jouw gedrag kan herkennen als het “fout” gaat lopen, hoe je alternatieven kan zoeken om je gedachten op iets anders te focussen enzovoort. Je kan het de ouderwetse manier doen (via een papier en pen) of via de digitale manier. En zeker de digitale manier is handig om mee op reis te nemen.

Vergeet de medicatie niet

Medicatie is volgens mij een van de grootste, irritante dingen op de aardbol. Oké, het kan je ondersteunen en helpen waar nodig. Maar op reis is het gewoon een heel gedoe. Eerlijk is eerlijk. Ik heb het al vaak voor gehad dat ik mijn medicatie was vergeten, tegen werd gehouden door de douane of dat ik te weinig medicatie voor mijn hele reis meehad. Om alvast deze fouten niet te maken, heb ik al goede oplossingen gevonden. Plak bijvoorbeeld een post-it op je koelkast zodat je de medicatie zeker niet vergeet, neem een voorschrift van de dokter mee waarop staat dat deze medicatie geen drugs is en effectief van jou is en neem extra medicatie mee zodat je niet te kort komt. Life-saving tip hier!

Maak realistische doelen

Wat nog een belangrijke is, is wel doelen opstellen. Heb je een psychische stoornis, maar wil je zó graag reizen? Heb je echt het soort gevoel in je buik om de wereld te verkennen en pas maanden later terug thuis te komen? Of wil je laat ons zeggen gewoonweg een digital nomad worden zodat de wereld je thuis wordt? Klinkt leuk die ambities, hé? Maar is het ook wel haalbaar en dus realistisch? Als iemand tegen mij zei: hé Sanne? Begin anders eens in Europa met een korte citytrip. Ik was er helemaal kapot van. Ik wou verder gaan dan alleen Europa, ik wou de wereld zien. Toch begreep ik het ergens, heel erg diep vanbinnen, dat Europa ook de wereld is.

Zet duidelijke, realistische doelen. Start inderdaad eens met een korte citytrip dichtbij huis. En het klinkt misschien net zo onaantrekkelijk als ik het toen vond, maar geloof me: met kleine stapjes maak je verre afstanden.

Heb geduld met jezelf

Helemaal uitgeput. Zo voelde ik me na drie dagen Wenen. Wacht, even terug opnieuw: drie dagen Oostenrijk en ik was he-le-maal uitgeput. Niet dat ik veel gedaan heb, ik heb me in de dag verplaatst met een bus (een zekere hop-en-off bus) die me naar alle iconische delen van Wenen bracht. ’s Avonds sloot ik me dan op in het hotel. Ik vertelde mezelf toen ik thuis kwam meteen dat alleen reizen niets voor mij was. En dat reizen misschien nooit iets zal zijn voor mij. Ik heb Borderline, depressieve kenmerken én ben angstig tot en met. Ja hoor, daar gaan mijn reizen.

Toch zette ik door. Ik kán reizen. En als ik dat niet besef, besef ik wel dat ik het ontzettend hard wil. Heb geduld met jezelf. Als je iets niet wilt, dan doe je het ook niet. Niet hier in eigen land en zeker niet in een vreemd land. Maar als je geduld hebt met jezelf, en niet te veel druk op je schouders legt, kom je er wel. Een paar maanden na Wenen vertrok ik op reis naar China. Het is maar dat je het weet!

Vergelijk jezelf niet met anderen

Denk niet dat je de hele wereld, 196 onafhankelijke staten, meteen kan ontdekken op dit moment en in deze toestand. Maar als ik je een laatste en misschien wel de beste raad nog mag geven: is het wel jezelf niet te vergelijken met anderen. Een andere persoon kan dan misschien wel verder staan dan jou, maar het is geen wedstrijdje. Doe op je eigen tempo, en doe het op jouw termen.

Handtekening Sanne Grieten

Share this:
Sanne Grieten

Sanne Grieten is de reis blogger van Mostly Abroad. Net zoals elke reis blogger houdt ze ontzettend veel van reizen en nieuwe plaatsen ontdekken. Daarnaast vecht ze ook iedere dag met haar geestelijke gezondheid. Om het taboe te doorbreken, schrijft ze hier ook regelmatig over.

View stories

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *